Wie zijn wij?

Actiecomité Ongeschonden Wijtschot (OW) bestaat uit een groep mensen met vertegenwoordigers uit alle door de windturbines bedreigde wijken. Wij zijn uiteraard voor hernieuwbare energie, evenwel dient rekening gehouden te worden met nieuwe inzichten op het gebied van geluidshinder, met de financiële gevolgen en met de weerslag op fauna en flora.

ONTSTAAN : Eerst was er de bezorgdheid om het onbekende, het gegeven dat de windturbines 150 meter hoog zullen worden (dus 27 meter hoger dan de kathedraal), veroorzaakte een schokeffect. (Brug Houtlaan in Wijnegem is bvb slechts 23 meter – de windturbines zijn dus 6,5 maal hoger!)

Tijdens het aanspreken van omwonenden uit verschillende wijken, bleek zowat iedereen  tegen de komst van windturbines vlakbij dichtbevolkte gebieden, en ook niet in een Natuurgebied zoals Het Wijtschot.

Zo gingen wij op zoek naar meer informatie omtrent windturbines en waren wij verbaasd over de vele negatieve gevolgen, die u kan terugvinden op de verschillende andere pagina’s op deze website.

Ons standpunt :

                                                                                                                                                        Windmolens en leefbaarheid : verzoenbaar in Vlaanderen ?

Elk zinnig mens met een beetje groen besef is voorstander van windmolens om groene energie te produceren. Net zoals elk zinnig mens voorstander is van de natuur. Maar wat als de beide ecologische waarden mekaar voor de voeten lopen ? Zoals dat in Schoten al enige tijd aan de gang is : de gemeente wil daar drie windmolens van 150 m. hoog bouwen (dat is een eind boven de OLV-kathedraal), grenzend aan (en 1 windturbine zelfs ín) een natuurgebied en aan een uitgebreide woonzone ?

Zowat 10 jaar geleden keurde de Schotense gemeenteraad de bouw van de windmolens goed. Zonder veel groene opschudding: groene energie is toch oké ? Totdat enkele maanden geleden de poppen aan het dansen gingen : een reeks informatieavonden maakte duidelijk dat een flink deel van de Schotense bevolking die windmolens op basis van  uitgebreide informatie niet (meer) zag zitten. Anderzijds zagen de bedrijven in groene energie zoals Ecopower een interessante markt openbloeien, gesteund door massale overheidssubsidies.

Ander verhaal

De jongste jaren wijzigde het imago van windmolens aanzienlijk : steeds meer rapporten en negatieve ervaringen hadden het over lawaai en slapeloosheid, hartfalen, laagfrequente geluidsgolven waar geen aparte regels voor bestaan, slagschaduw die onder meer bedienden belet zich te concentreren, vogels die zich tegen de molenwieken te pletter vliegen, landschapsverstoring, tot rondvliegende brokken ijs van de wieken toe.

Het gaat dus niet alleen om het lawaai en de volksgezondheid, maar ook om sociale en economische risico’s. Steeds meer projecten leidden dan ook tot felle confrontaties. Windmolens waren opeens niet meer zo vanzelfsprekend als groene stroomproducent, terwijl de leefbaarheid van hele wijken toch ook niet zomaar van tafel kon worden geveegd.

’t Is van moetes

Wetenschappelijke studies en standpunten tekenden dus opeens een heel ander verhaal dan de bedrijfswinsten van bijvoorbeeld Ecopower, ook al draaien windmolens altijd deficitair. Maar de overheid past dan wel bij : ze zijn immers gebonden aan de productie van minimale hoeveelheden groene energie die de Europese Commissie elk land oplegt. Onder meer via windmolens. Op straffe van zware boetes.

Op is op

Vandaag legt de wetenschappelijk-technische wereld een wenselijke afstand op tot 1.500 meter. In Schoten zit je dan op het marktplein. Is er in het zo verkavelde Vlaanderen nog wel voldoende open ruimte ter beschikking om een netwerk van windmolens te realiseren zonder de bewoners massaal te terroriseren ?  Misschien kan de overheid zich alvast de moeite getroosten om alle gebieden aan te duiden die in Vlaanderen in aanmerking komen voor de bouw van windmolens zonder daarmee mens en natuur onhoudbaar te verstoren.

Anders gaan denken

De gewijzigde situatie leidde dan ook tot gewijzigde  engagementen.

In meerdere gemeenten keerden de bewoners zich tegen de bouw van windmolens. Zelfs Natuurpunt stuurde haar visie bij : bij overlast voor mens en natuur keuren zij windmolens af. Zoals de strijd die Natuurpunt aangaat tegen de bouw van 600 windmolens in de  Antwerpse haven. Ook de Hoge Gezondheidsraad wees windmolens af. Duitsland en Denemarken (eens het mekka van windmolens) zien af van verdere windmolens. In Portugal breken ze windmolens af. Spanje zette de plaatsing van windmolens stil : don Quichote vecht daar al zo lang tegen windmolens.

Sorry

Voor Schoten lijkt de zaak duidelijk : geen enkel terrein in de gemeente kan voldoen aan de elementaire minimum-afstanden. Zeker de bewoners van de Vier Notelaars niet die tot nog toe konden genieten van een rustige woonomgeving, maar die wel op 350 m. van  de windmolens gelegen is. En waar één van de Ecopower-slimmerds tijdens een informatieavond op reageerde “dat er nu eenmaal bij elk ingrijpend project klappen vallen”. Waar de zaal uiteraard woedend op reageerde. Is het met dat imago dat Ecopower in het najaar haar bouwvergunning zal aanvragen ?

 Dus : lang leve de windmolens, op voorwaarde dat ze de leefbaarheid van mens en natuur niet onmogelijk maken.

En dus geen windmolens in ’t Wijtschot. 1500 meter, en geen meter minder.